همراهان بیمار و ساختن استخوان‌های بهتر

ارزیابی

گروه‌های مختلف پزشکی می‌توانند پوکی استخوان را در شما ارزیابی و درمان کنند. اولین قدم شما باید مراجعه به پزشک مراقبت‌های اولیه باشد. آنها می‌توانند ارزیابی خطر را انجام دهند و سپس ممکن است شما را به یک پزشک متخصص مانند متخصص غدد یا روماتولوژیست ارجاع دهند. پزشک در مورد سابقه پزشکی و سبک زندگی شما می‌پرسد تا مشخص کند که آیا شما عوامل خطر پوکی استخوان را دارید یا خیر. بهتر است با یک پرونده پزشکی که از قبل آماده کرده اید در این قرار ملاقات حاضر شوید. پزشک شما ممکن است آزمایش خون یا ادرار را تجویز کند و آزمایش سنجش تراکم استخوان (BMD) را که یک ارزیابی سریع و بدون درد برای تعیین استحکام استخوان شما هست پیشنهاد کند. دقیق‌ترین روش برای اندازه گیری تراکم استخوان، جذب سنجی اشعه ایکس با انرژی دوگانه (DEXA) است که می‌تواند تغییرات در تراکم استخوان را با دقت زیادی تشخیص دهد. این روش معیاری را ارائه می‌دهد که ممکن است برای نظارت بر پیشرفت در طول درمان و در طول زمان مورد استفاده قرار گیرد.

درمان

چندین دارو در دسترس هستند که ممکن است از پوکی استخوان پیشگیری و آن را درمان کنند. ثابت شده است که این محصولات به طور موثری از دست دادن استخوان مرتبط با پوکی استخوان را به حداقل می‌رسانند و خطر شکستگی را کاهش می‌دهند. پزشک شما باید مزایا و خطرات هر دارویی را با جزئیات کامل توضیح دهد و به شما کمک کند تصمیم بگیرید کدام دارو برای شما مناسب است. اگر از وجود یک مراقب بهداشتی نیز بهره مندید این فرد نیز می‌تواند به شما در آموزش گزینه‌های دارویی نیز کمک کنند. برای اطلاع شما، دو دسته دارویی وجود دارد که ارائه دهنده شما ممکن است به شما توصیه کند:

• داروهای ضد جذب: داروهایی که سرعت تحلیل استخوان را کاهش می‌دهند
• داروهای آنابولیک: داروهایی که سرعت تشکیل استخوان را افزایش می‌دهند

علاوه بر درمان دارویی، بسیاری از مداخلات غیردارویی در دسترس نیز می‌تواند پوکی استخوان را به طور موثر مدیریت می‌کنند. برای اطلاعات بیشتر در این مورد، بخش‌های مربوط به ورزش، تغذیه و ایمنی در منزل را ببینید.
اگر در مورد داروها و درمان‌های جایگزین سؤالی دارید، از پزشکتان بپرسید تا بتواند بهترین درمان را متناسب با نیاز شما تعیین کند.

به عنوان یک مراقب، شما زمان بیشتری را نسبت به پزشک با بیمار سپری کرده‌اید و احتمالاً درک بهتری از زندگی روزمره او و نحوه نوسان علائم آن دارید. با رضایت بیمار، می‌توانید با ارائه نظراتی که ممکن است بر درمان‌هایی که پزشک توصیه می‌کند تأثیر بسزایی داشته باشد، در مراقبت از او نقش داشته باشید. صرفاً با تهیه یک پرونده پزشکی که می‌تواند در تمام قرار ملاقات‌های پزشک و پذیرش در بیمارستان آورده شود، شروع کنید. شما می‌توانید با پرسیدن سوالاتی در مورد ارزیابی و درمان، با صحبت از طرف بیمار برای جلب توجهات به نگرانی‌های او و با اطمینان از اینکه بیمار احساس می‌کند به خوبی از او مراقبت می‌شود، از او حمایت کنید.

برخی از سوالاتی که می‌توانید در قرار ملاقات با پزشک بپرسید عبارتند از:

• مزایای یک درمان خاص چیست؟
• عوارض جانبی بالقوه چیست یا بر توانایی عملکرد مستقل تأثیر می‌گذارد؟
• آیا درمان‌های جایگزین وجود دارد؟

برای افراد مبتلا به پوکی استخوان، جلوگیری از شکستن استخوان‌ها چالش اصلی است. به عنوان یک مراقب، می‌توانید با برداشتن موانع در خانه به بیمار کمک کنید تا از زمین خوردن و سقوط جلوگیری کنید (به ایمنی خانه مراجعه کنید). این ممکن است مستلزم نظافت منزل باشد تا مسیرهای پیاده روی را از خطرات دور نگه دارد و کارهایی را انجام دهد که در غیر این صورت خطرات غیرضروری برای بیمار ایجاد می‌کند. به عنوان مثال، کارهای معمولی مانند بلند کردن اجسام سنگین یا حتی فشار دادن یک جاروی سنگین ممکن است برای شکستن استخوان کافی باشد. مراقبین در خانه می‌توانند این کارها را به عهده بگیرند. اجتناب از خطرات غیرضروری را تشویق کنید و از ابزارهایی برای افزودن پشتیبانی مانند عصا یا واکر استفاده کنید. از فعالیت‌های پرخطر مانند بالا رفتن از نردبان یا جابجایی اثاثیه سنگین خودداری کنید. لطفاً برای راهنمایی دقیق‌تر در ایجاد و حفظ محیط‌های ایمن به راهنمای ما در مورد ایمنی در خانه مراجعه کنید.

تغذیه خوب برای کند کردن پیشرفت پوکی استخوان بسیار مهم است. به طور خاص – کمبود کلسیم و ویتامین دی سهم زیادی در از دست دادن استخوان دارند. به عنوان یک مراقب، می‌توانید آماده سازی مراقبت از وعده‌های غذایی را در خانه انجام دهید تا به بیماران وعده‌های غذایی و میان وعده‌های غنی از این مواد مغذی را ارائه دهید. یافتن راه‌هایی برای اجتماعی و لذت بخش کردن زمان صرف غذا نیز می‌تواند به حمایت از تغذیه کمک کند. برای مطالعه بیشتر در این مورد می‌توانید به برگه تغذیه ما دسترسی داشته باشید و از محاسبه‌گر کلسیم استفاده کنید تا اطمینان حاصل کنید که شخصی که از او مراقبت می‌کنید نیازهای دریافت کلسیم را در رژیم هفتگی خود برآورده می‌کند.

هر فرد مبتلا به پوکی استخوان باید طوری سبک زندگی خود را انتخاب کند که استخوان‌هایش تا حد امکان سالم بمانند.

• پرهیز از مصرف الکل: مصرف الکل سبب از دست دادن توده استخوانی در طول زمان، افزایش احتمال زمین خوردن و در نتیجه ایجاد شکستگی می‌شود.
• سیگار نکشید: مصرف تنباکو خطر شکستگی را افزایش می‌دهد و می‌تواند بهبود شکستگی را به تاخیر بیندازد. علاوه بر این، زنان سیگاری اغلب استروژن کمتری تولید می‌کنند و یائسگی را زودتر تجربه می‌کنند، که موجب می‌شود میزان بالایی از تحلیل استخوان رخ می‌دهد.
• ورزش‌های تحمل وزن: افراد مبتلا به پوکی استخوان به فعالیت‌های منظم برای تحمل وزن نیاز دارند تا استخوان‌ها و عضلات را قوی نگه دارند که به محافظت از استخوان‌ها در برابر استرس و بهبود تعادل کمک می‌کند. هر دو مورد نیز به شکستگی استخوانی کمتر کمک می‌کنند.
  به عنوان یک مراقب، می‌توانید با حمایت بدنی از بیمار در صورت نیاز، به فعالیت‌های بدنی که برای تقویت استخوان‌ها و عضلات طراحی شده اند کمک کنید. این حمایت ممکن است در طول تمرینات مربوط به تعادل لازم باشد، با این حال، مهم است که بدون اینکه خود را در معرض خطر آسیب قرار دهید، حمایت کنید. اگر فردی که از او حمایت می‌کنید به کمکی بیشتر از آنچه که می‌توانید بدون خطر برای هر گونه فعالیت بدنی یا ورزش فراهم کنید نیاز دارد، یک ورزش آسان‌تر انجام دهید. انجام یک تمرین و توجه به فرم مناسب چالش برانگیز است، بنابراین با تماشای انجام صحیح تمرین کمک بزرگی خواهید کرد که می‌تواند از آسیب دیدگی جلوگیری کند. برگه ورزش ما راهنمایی‌های بیشتری در مورد نحوه نظارت ایمن و مؤثر بر فرم در طول تمرین ارائه می‌دهد.
• انگیزه و حمایت: زندگی با پوکی استخوان از نظر جسمی و روحی دشوار است و همراهی و مراقبت دلسوزانه شما خدمتی بی بدیل است. یکی از بزرگ‌ترین نقش‌هایی که شما به عنوان یک مراقب می‌توانید داشته باشید، ایجاد انگیزه و حمایت از تغییرات سبک زندگی از طریق مسئولیت پذیری است. حضور منظم شما به بیماران این فرصت را می‌دهد تا کارهایی را که ممکن است به تنهایی قادر به انجام آن نبوده اند انجام دهند.

هنگامی که زمین خوردن رخ می‌دهد

به عنوان یک مراقب، این احتمال وجود دارد که زمانی که فردی مبتلا به پوکی استخوان می‌افتد، در خانه باشید. این یک وضعیت ترسناک برای همه افراد درگیر در این شرایط است. برای درک نحوه واکنش به این سناریو، می‌توانید بهتر آماده باشید تا آرام بمانید و به مؤثرترین روش کمک کنید.

در زیر پروتکل نحوه اقدام در صورتی که فردی مبتلا به پوکی استخوان دچار زمین خوردن شد، آمده است.

پروتکل زمین خوردن بیماران مبتلا به پوکی استخوان

1. خود را پایین بیاورید تا با بیمار هم سطح شوید و با او صحبت کنید تا مطمئن شوید که هوشیار است.
2. اگربیمار بیهوش شده، با مشاهده بالا و پایین شدن حفره قفسه سینه یا با نگه داشتن دو انگشت زیر بینی خود برای احساس نفس، ارزیابی کنید که آیا بیمار نفس می‌کشد. اگر اینطور نیست، فوراً با خدمات پزشکی اورژانس تماس بگیرید و اگر واجد شرایط هستید، اعمال فشار بر قفسه سینه و احیای قلبی-ریوی CPR را شروع کنید.
3. اگر بیمار هوشیار است، از او بپرسید که آیا درد دارد و درد در کدام موضع است. مشاهده کنید که آیا بیمار آسیب قابل مشاهده ای دیده است یا خیر.
   اگر بله: بیمار را حرکت ندهید و فوراً با اورژانس تماس بگیرید.
4. اگر بیمار خونریزی دارد، با یک پد استریل روی زخم فشار وارد کنید تا خونریزی متوقف شود یا کمک برسد.
5. اگر بیمار از ارتفاع سقوط کرده است، بیمار را حرکت ندهید و فوراً با اورژانس تماس بگیرید، زیرا ممکن است گردن یا ستون فقرات بیمار آسیب دیده باشد.
6. اگر بیمار هیچ آسیب آشکاری ندیده است و درد ندارد، از او بخواهید قوی‌ترین پای خود را خم کرده بیمار را به آن سمت بغلتانید. از آن محل، بیمار را به آرامی روی شکم بغلتانید. اگر بیمار در هر نقطه احساس درد یا از دست دادن حس داشت، تمام حرکات را متوقف کنید و منتظر خدمات پزشکی اورژانس باشید.
7. هنگامی که بیمار از ساعد خود کمک می‌گیرد، به آرامی از بیمار بخواهید چهار دست و پا بلند شود، بنابراین می‌توانید راحت‌تر به او کمک کنید تا بلند شود.
8. حتی اگر به نظر می‌رسد که بیمار پس از زمین خوردن از سلامت خوبی برخوردار است، اکیداً توصیه می‌شود که مدت کوتاهی پس از آن، به پزشک مراجعه کنند تا آسیب‌های پیش بینی نشده را ارزیابی کنند.

حتی بهترین برنامه مراقبتی، از رخداد شکستگی‌ها در افراد مبتلا به پوکی استخوان شدید جلوگیری نمی‌کند. شکستگی‌های لگن یکی از شایع‌ترین شکستگی‌ها هستند و بهبودی نیاز به جراحی و نقاهت گسترده دارد. با این حال، بسیاری از انواع شکستگی‌های دیگر وجود دارد و همه شکستگی‌ها نیاز به مراقبت‌های تخصصی دارند. مراقبان این امکان را به وجود می‌آورند که بیماران با این استراحت‌ها در خانه – به جای یک مرکز مراقبتی – بهبود یابند. یادآوری‌ها و تجویز دارو در خانه، کمک‌های مراقبت شخصی، آماده‌سازی وعده‌های غذایی، کارهای سبک خانه‌داری، و ارتباط بیمار محور، افراد را در خانه که راحت‌ترین حالت را در آن دارند نگه می‌دارد.

اهمیت به دیگری می‌تواند به یک کار همه جانبه تبدیل شود. به عنوان یک مراقب، باید مراقب سلامتی خود نیز باشید. ضروری است که ابتدا مراقب خود باشید تا بهترین مراقبت ممکن را به دیگران ارائه دهید. مثال‌هایی از استراتژی‌هایی که برای سایر مراقبان مؤثر بوده‌اند شامل استفاده از زمان استراحت (مثلاً زمانی که بیمار در حال ویزیت سلامتی است) برای تمرکز بر خود و سلامتی‌تان است. این مراقبت از خود می‌تواند پیاده روی / شرکت در تمرینات، تمرین مراقبه ذهنی، تماس با یک دوست یا مراقبت از خود به روش دیگری باشد.